Mijn verhaal

Hoi, ik ben Erika. 

Een recente veertiger, mama van 2+1 tieners en getrouwd met joviale levensgenieter Bart. Samen wonen wij in het landelijke en hartelijke Vorselaar. Na een aantal moeilijke jaren en een paar pittige ontgoochelingen als ondernemer, ben ik terug op zoek gegaan naar wat vaste grond onder mijn voeten. Sinds kort werk ik in eigen dorp als halftijdse begeleider in de kinderopvang. Iets in deze job heeft een helende invloed op mij. Tijd mogen doorbrengen met deze kinderen helpt me om terug te leren genieten van de simpele dingen… Hun frisse en onvoorwaardelijke kijk op het leven werkt inspirerend en maakt dat ik mezelf wat minder serieus neem. 

Untitled_Artwork 4

Het leven liep voor mij dan ook niet altijd van een leien dakje. Als kind voelde de wereld voor mij best overweldigend aan. Ik had moeite om mijn eigen plekje te vinden en dit is eigenlijk in mijn volwassen leven blijven doorwerken. Tot mijn 40e waren veel van de keuzes die ik maakte gericht op de buitenwereld… dat wat (ik dacht dat) van mij verwacht werd. Ik heb vaak ‘ja’ gezegd, terwijl ik ‘nee’ wilde zeggen en dit vanuit een diepgewortelde angst om liefde te verliezen en anderen voor de borst te stoten (besef ik nu). Ik ben dan ook een paar keer zowel mentaal als fysiek tegen mijn eigen grenzen aangebotst. Maar door telkens over die grenzen te blijven gaan, voelde ik niet meer aan wat ik nu eigenlijk zelf wilde en nodig had. Ik voelde me een vreemde in mijn eigen leven.

Op mijn 40e begon het tij te keren. Ik besefte dat het tijd werd om eens stevig in de spiegel te kijken. Met de hulp van mijn coach Patricia Queritet ontdekte ik de waarde van zelfzorg en vond ik beetje bij beetje mezelf terug. Ik liet los wat niet van mij was en kreeg zicht op wat ik onbewust allemaal meesleurde in mijn rugzak. Alle constructies die ik had opgebouwd om te bewijzen wat ik waard was stuikten als kaartenhuisjes in elkaar… en in het puin vond ik waar ik al zo lang naar op zoek was… onvoorwaardelijke liefde van binnenuit. 

Mezelf op de eerste plaats durven zetten was zeker niet iets dat vanzelf ging, maar het was een levensnoodzakelijke stap. En uiteraard trap ik nog wel eens in mijn valkuilen en vergeet ik soms om goed voor mezelf te zorgen. Het is een groeiproces en ik geniet van het onderweg zijn. Zonder stevig fundament kan het leven zwaar en vermoeiend aanvoelen. De omstandigheden waarin je leeft zijn een rechtstreekse weerspiegeling van hoe je je binnenin voelt… Dat besef ik nu zo goed! Je daar bewust van worden is de eerste belangrijke stap naar blijvende verandering. En het is mijn doel om anderen daarin op mijn manier te ondersteunen.

Tot zover mijn verhaal, maar wie is Erika nu eigenlijk?

Ik kan mezelf het best omschrijven als hooggevoelig, intuïtief en empatisch. Creativiteit is de rode draad in mijn leven en dat uit zich in verschillende vormen : zingen, gitaar en piano spelen, schrijven, tekenen, ontwerpen, schilderen,… Sinds ik geleerd heb dat doen wat ik graag doe helemaal ok is, durf ik zonder scrupules mezelf urenlang opsluiten in mijn studiootje om te creëren… zomaar!  

Ik voel me tegelijk al heel mijn leven gedreven om van betekenis te zijn voor anderen. Ik ben opgegroeid in een heel sociaal geëngageerd gezin waar de deur altijd openstond voor mensen die nood hadden aan ondersteuning. Ik ga dus graag in verbinding met anderen en koos er voor om mijn creatieve talenten hiervoor in te zetten als bindmiddel.

Verder hou ik van yoga, mediteren, diepgaande gesprekken met gelijkgestemden bij een lekkere tas thee, wandelen in de Vorselaarse natuur en gezellige etentjes met vrienden.