Over mij

Ik ben Erika, een recente veertiger voor wie het volwassen leven niet altijd van een leien dakje liep. Ik heb dan ook echt een uitzonderlijke jeugd gehad. Zo eentje die we onze eigen kinderen allemaal wel zouden willen kunnen geven. Zeker in deze wereld die, geef toe, soms een beetje vreemd begint aan te voelen.

Als dochter van Boer Wim en Tante Lutje, die twintig jaar lang een succesvolle kinderboerderij hadden in het Kempische Gierle, heb ik echt een magische tijd mogen beleven. Mijn dagen waren gevuld met diertjes verzorgen, stallen uitmesten, brood bakken, mijn eigen groentjes kweken, cowboy en indiaan spelen in de weide met mijn twee oudere broers (ik zie ze nog door de wei galopperen terwijl ik aan onze zelfgebouwde tipi soep stond te koken met gras en madeliefjes), ondersteboven bengelen in de fruitbomen, kippenhokken in elkaar timmeren,… en ik kan zo echt tot in het oneindige verder gaan. Elk creatief idee dat ik had, mocht ik uitwerken, op mijn manier.   En papa en mama keken toe, moedigden mij aan en hielpen als het nodig was. Dit alles mocht ik dan ook nog eens delen met honderden kinderen die naar de boerderij kwamen voor een dag of een weekje ‘proeven van het boerenbuitenleven’. Als opgroeiende tiener werd ik al gauw de hoofdmonitor tijdens de boerderijkampen en zorgde ik voor de creatieve en muzikale invulling. Tot op de dag van vandaag voel ik nog steeds die creatieve energie en die ongelofelijke verbinding tussen mens, dier en natuur. Ik kom nog regelmatig mensen tegen die als kind op kamp kwamen bij ons en ze vertellen allemaal hetzelfde verhaal : dat was gewoon een magische plek!…

En toen kwam er een einde aan het sprookje. Mijn ouders kregen een nieuwe droom, vertrokken naar het zuiden van Frankrijk en de boerderij werd verkocht. Ik had intussen mijn studie afgerond als bachelor in de toegepaste psychologie en kwam op het CLB terecht als leerlingbegeleidster. Het werd tijd voor de echte wereld… vaste job, centjes verdienen, mama worden, huisje kopen,… En bij elke keuze die ik maakte, verdween de magie meer en meer naar de achtergrond. Mijn kinderlijke vrijheid verdween, want ik kwam in de mallemolen en draaide maar mee. Ik verloor mezelf, het creatieve kind in mij en sukkelde in een burnout. 

En velen onder ons voelen zich zo. Zeker als ouder. Waar is die vrijheid gebleven om gewoon kind te zijn, te experimenteren, zelf te kiezen, zelf te proberen? En onze kinderen vluchten in hun scherm, want de buitenwereld is niet interessant als niks nog mag en alles volgens de regeltjes moet. En we willen allemaal wel dat ze meer spelen, meer hun fantasie gebruiken, zich vuil maken en creatief bezig zijn. Maar we zijn zelf dat innerlijke kind verloren of we hebben gewoon zoveel aan ons hoofd om hen er dan ook echt in te begeleiden. Want de mallemolen draait maar door…

En het is dat oncomfortabele gevoel, dat ik er niet in slaagde om mijn kinderen (en die in mijn job) echt kind te laten zijn, dat me heeft doen beslissen om uit de onderwijswereld te stappen. Ik moest en zou een manier vinden om dat magische gevoel terug in mijn leven te krijgen. En toen is mijn zoektocht begonnen…

In 2012 richtte ik mijn eigen creatief atelier op en het heeft heel wat voeten in de aarde gehad om te staan waar ik nu sta. Maar mijn missie is duidelijker dan ooit en sinds kort heb ik ook mijn eigen magische plek gevonden waar ik eindelijk mijn ding in de wereld kan zetten.

In het hartje van Pulderbos, in een oud, statig herenhuis met sprookjesachtige tuin, wil ik de magie van mijn jeugd terug tot leven brengen. Wil ik kinderen en volwassenen helpen om dat innerlijke kind in zichzelf te behouden of terug aan te wakkeren. Wil ik iedereen terug aan het spelen, knutselen en zingen krijgen. Wil ik die creatieve energie die vrijkomt als je mens, dier en natuur met elkaar in verbinding brengt vrijuit laten stromen. En… wil ik vooral degene zijn die vanaf de zijlijn toekijkt en je gewoon laat zijn wie je bent, maar je wel de hand reikt als je je verloren voelt. Zoals mijn ouders het me voordeden. Want hun voorbeeld houdt me alert en op de toppen van mijn tenen.  Voor minder wil ik het niet meer doen.

Dus… wil je voor je kinderen en voor jezelf zoveel mogelijk van die kinderlijke, creatieve vrijheid in je leven? Dan ben ik zeker dat ik je kan helpen! Schrijf je dan rechts op deze pagina in voor de nieuwsbrief en ik hou je op de hoogte!